In de eerste week na de herfstvakantie heeft de juf de verteltassen geïntroduceerd in de klas. We leerden de verhalen en de spelletjes kennen zodat we al een beetje wisten wat we moesten doen als we de verteltassen mee naar huis mochten nemen.
Eén van die verteltassen was die van "Rupsje Nooitgenoeg". Die vonden Arne, Kaiua en Ayman wel heel leuk. Vooral het navertellen van het verhaal. Het resultaat kan u hieronder volgen.
's Nachts lag er een eitje op een blad. En toen op een mooie zondagmorgen de zon stralend en warm opkwam, kroop uit het eitje een hongerige rups.
Hij ging op
weg om eten te zoeken.
Op maandag at hij zich dwars door een appel heen,
maar genoeg had hij nog niet
Op dinsdag
at hij zich dwars door 2 peren heen, maar genoeg had hij nog altijd niet.
Op woensdag
at hij zich dwars door 3 pruimen heen, maar genoeg had hij nog altijd niet.
Op donderdag
at hij zich dwars door 4 aardbeien heen, maar genoeg had hij nog altijd niet.
Op vrijdag
at hij zich dwars door 5 sinaasappels heen, maar genoeg had hij nog altijd niet.
Op zaterdag
at hij zich dwars door een stuk chocoladetaart, een ijsje, een plak kaas, een
lolly, een worstje en een stuk meloen heen. Op die avond had hij pijn in zijn
buik.
De volgende
dag was weer een zondag. Het rupsje at zich dwars door een groen blaadje heen. Het
voelde zich nu al veel beter.
Hij had nu
geen honger meer, hij had echt genoeg. En hij was nu ook niet klein meer, hij
was een grote, dikke rups geworden.
En die grote rups bouwde een klein huisje voor zichzelf, dat kokon genoemd wordt. Daar bleef hij meer dan 2 weken in zitten. Toen knabbelde hij een gat in de kokon, krabbelde naar buiten en …
was een
wonderschone vlinder!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten